çünkü paranoya ve hezeyan bir klasiktir. ikili saklı forvettir. beyin kontrolünü öğrenene dek en büyük yardımcı ekipmanlarımız olacaktır. tibet'e gidip turuncu esvaplarla bir dağ tapınağına kapanma arzusunu uyandırmanın yegane yoludur. hezeyanla hayat asla sıkıcı olmaz. geniş hayal gücüne kan olur can olur, soğuk karlara ısınan yüzünü basma isteğiyle doldurur adamın içini. klişe denizlerinde yüzmek için elzemdir, çatlayan dudaklarım, nemlenen göz pınarlarım diye cümleler kurdurur. itunes'tan 1 şarkıya bir yirmi dokuz yüro vermeyi düşündürtür adama. paranoya ise cennetten çıkmadır. mucize karışımın adı paranoyaya bandırılmış kendinden şüphedir. sıcak ya da soğuk her saatte tüketilir, meridyenler arası dörder dakikalık farklar vız gelir tırıs gider hiç koymaz.
2 bıdılama:
ve bence bu yazın, blog yazma felsefeni bir kez daha vurgular. (:
Sevdim!
Post a Comment